Sinds kort ligt er een nieuwe laag asfalt op de verlengde Brugweg. Voor bouwverkeer is dat een praktische mijlpaal, maar de plek zelf heeft een veel langere geschiedenis dan je misschien zou denken.
Een brug zonder veerpont
Het begon in 1927, met het Rijkswegenplan. Nederland kreeg behoefte aan een snelle noord-zuidverbinding tussen Rotterdam en Moerdijk, de latere Rijksweg 16. Voor die route was een vaste oeververbinding nodig over de Oude Maas, tussen Dordrecht en Zwijndrecht. Reizigers waren tot dan toe afhankelijk van de veerpont.
Op 24 juni 1939 opende de Stadsbrug, ook wel de Zwijndrechtse Brug. Met vier rijstroken, ruimte voor fietsers en voetgangers, en een beweegbaar deel voor de scheepvaart maakte de brug het gebied voor het eerst in eeuwen rechtstreeks bereikbaar zonder pont.
Steeds drukker
Na de oorlog groeide het autoverkeer hard. De brug vormde inmiddels een onderdeel van de A16, waardoor al het verkeer tussen Rotterdam, Dordrecht, Breda en België hierover moest. In de jaren zestig en zeventig liep dat vast: de brug kon de drukte niet meer aan.
De oplossing kwam in 1977 met de Drechttunnel. Vanaf dat moment ging het doorgaande verkeer onder de Oude Maas door, en verloor de brug zijn functie als snelwegverbinding. Ze bleef bestaan als lokale verbinding tussen Dordrecht en Zwijndrecht, en doet dat nog steeds.
En nu: een nieuwe rol voor dit tracé
Bijna een eeuw later krijgt dit stuk Zwijndrecht opnieuw een nieuwe functie, dit keer als onderdeel van het Stationskwartier. Het idee: verkeer zoveel mogelijk langs de rand van het gebied leiden, in plaats van er dwars doorheen. Zo ontstaat er ruimte om van het Maasterras een echt woon- en verblijfsgebied te maken, zonder dat snelweg en spoor voelen als een barrière tussen de twee kanten van Zwijndrecht.
De verlengde Brugweg speelt daarin een sleutelrol. Nu wordt de weg eerst gebruikt als bouwroute, voor de ontwikkeling van Maasterras West. Zo blijft de directe omgeving zoveel mogelijk gevrijwaard van bouwverkeer. Later, als de deklaag erop ligt, groeit de weg door tot een volwaardige verbinding richting Dordrecht, en op termijn zelfs tot een groene stadslaan met beplanting, water en ruimte voor voetgangers en fietsers.
Van rijksweg tot parklane: dezelfde plek, honderd jaar later een heel andere rol.